Tattoo Dek-Wiskunde: Oppervlak, Tyd en Koste Verduidelik

Tattoo-pryse voel geheimsinnig totdat jy die onderliggende wiskunde sien. Dit is hoofsaaklik vierkante sentimeter vermenigvuldig met ure vermenigvuldig met 'n uurlikse tarief, met kompleksiteit en plasing wat die kurwe buig. Sodra jy elke veranderlike kan skat, is die finale syfer nie meer 'n verrassing nie.

Hoe word tattoo-koste uit oppervlak en kompleksiteit bereken?

Tatoeëerings prys as ure maal die kunstenaar se uurlikse tarief, met oppervlak wat bepaal hoe lank die stuk neem. Kompleksiteit — detaildigtheid, kleurpakking, fyn lyn — vermenigvuldig die ure, nie die tarief nie. 'n Groter of digter stuk eet meer stoeltyd.

Die duidelikste manier om oor pryse te dink, is as 'n volumeprobleem. Vel is 'n oppervlak, ink is 'n materiaal, en die kunstenaar se tyd is die bottelnek. 'n Groter area neem langer om te vul. 'n Digter ontwerp — gepakte skaduwees, ingewikkelde ornament, mikro-realisme — neem langer per vierkante sentimeter as 'n yl een. Die basiseenheid is tyd, en byna alles anders is 'n vermenigvuldiger bo-op dit.

Kompleksiteit is die veranderlike wat mense onverwags vang. Twee tatoeëerings by dieselfde afmetings kan 'n faktor van drie in ure verskil: 'n skoon fine-line-kraan dek grond vinnig, terwyl 'n kleurpakking-neo-tradisionele roos by dieselfde grootte laagwerk, vermenging en versadigingspasse behels wat die kraan nooit benodig nie. Detail vergroot ook enige drift; noue lynwerk vereis stadiger, stabielere werk en meer versigtige pouses. Plasing is die derde hefboom — ribbetjies, hande en voete is stadiger om te tatoeëer as buitenste arms of boude, want die vel is meer sensitief en die kunstenaar werk in korter deurlopings. 'n Gids oor hoe grootte koste dryf dek die grootte-teenoor-plasing interaksie in meer besonderheid.

Wat dit in die praktyk beteken: verankeer nie aan 'n per-stuk-kwotasie sonder om die tyd daarin te verstaan nie. 'n Platsyfer is net 'n ureskatting wat die kunstenaar in hulle kop gedoen het. As jy die ontwerp verander — voeg 'n banier by, voeg 'n agtergrond by, druk van grys na kleur — verander die tyd, en die prys sal volg.

Die taryf-kant van die vergelyking is hoofsaaklik 'n funksie van die kunstenaar se ervaring, die stad waar hulle werk, en die spesialiteit waarvoor hulle bekend is. 'n Nuwe leerling in 'n kleiner mark kan negentig rand per uur hef; 'n senior kunstenaar met 'n jaarlange waglys in 'n groot kusstad kan drie honderd hef en dit is 'n koopkans relatief tot die aanvraag. Spesialiteit maak ook saak — mikro-realisme en grootskaalse kleur beveel premies, want die arbeid is skaars. Niks hiervan beteken 'n goedkoper kunstenaar produseer 'n swakker tattoo nie; dit beteken die tarief is 'n marksein, nie 'n kwaliteitsgraad nie. Keur die portefeulje eerste en laat die prys volg.

Wanneer hef kunstenaars per uur teenoor per stuk?

Uurlikse pryse is gewoon vir medium-tot-groot pasgemaakte werk waar die kunstenaar nie die ure vooraf akkuraat kan voorspel nie. Per-stuk of vaste-tarief-pryse is tipies vir klein tatoeëerings, flash en inlopers waar die omvang vasgemaak is en die tyd bekend is.

Uurlikse tariewe is die industrie-verstek vir oorspronklike pasgemaakte werk, want die kunstenaar verkoop wesentlik tyd. Hulle kwoteer 'n reeks — drie tot vier ure, of twee tot drie sessies — en reken af wat die stoel werklik gebruik het. Die voordeel is billikheid aan beide kante: 'n kliënt wat meer verfyning wil hê, kry dit sonder heronderhandeling, en die kunstenaar word nie gestraf vir die versigtige werk aan 'n moeilike stuk nie. Die nadeel is dat die finale koste werklik onseker is totdat die sessie eindig.

Vaste tariewe werk beter vir klein, goed-omskryfde stukke. 'n Twee-sentimeter flash-ontwerp sonder kliëntverpassing het 'n bekende tydskoste, en 'n platsyfer is eenvoudiger as om die klok dop te hou. Studios met 'n hoë inloper-volume het dikwels 'n geplekte minimum — vyftig tot een honderd en vyftig rand afhangende van stad — wat opstelling, sterilisering en die kunstenaar se vloertyd dek, selfs vir 'n klein tattoo. 'n Nuttige Amerikaanse basislyntarief vir tipiese uurlikse vergoeding in die bedryf word gepubliseer deur die Bureau of Labor Statistics in sy data oor persoonlikeversorgingswerkers, wat baie studio-tariefbesluite ondersteun.

Die stil-belangrike detail is die deposito. Die meeste kunstenaars vereis 'n nie-terugbetaalbare deposito, gewoonlik vyftig tot twee honderd rand, wat die afspraak sluit en teen die finale rekening gekrediteer word. Dit is nie ekstra nie; dit is die kunstenaar se beskerming teen laaste-minuut-kansellasies. Bevestig altyd of die deposito van toepassing is op die eerste sessie, die finale sessie, of as tektyd verbruik word voordat jy ooit sit. Vir breëre konteks oor beplanning, sien hoe om koste in jou plan in te pas.

Hoe lank neem 'n tipiese tattoo na grootte en detail?

'n Klein eenvoudige tattoo loop een tot twee ure. 'n Handpalm-grootte gedetailleerde stuk is drie tot vyf. 'n Halwe mou neem agt tot vyftien ure oor verskeie sessies, en 'n volle rug kan dertig tot tagtig ure oor 'n jaar of meer loop.

Tyd groei nie-lineêr met oppervlak, want velverdraagsaamheid, inkversadiging en die kunstenaar se eie moegheid beperk 'n nuttige sessie tot sowat vier tot ses ure. Groter werk is nie een lang sitting nie; dit is 'n reeks sessies met genesings-pouses tussenin. Om dit uit te beplan is deel van begroting — jy betaal nie vir een stoelbesoek nie, jy betaal vir 'n skedule.

Detail buig die kurwe verder. 'n Eenvoudige lyntekeninge so groot as 'n speelkaart kan in negentig minute klaarmaak. Dieselfde afmetings gevul met dotwork, mikro-realisme of versadigde kleur kan vyf ure neem, want elke vierkante sentimeter is 'n afsonderlike klein legkaart van skaduwee, grading of tekstuur. Realisme en portretwerkwerk is veral duur in tyd omdat die kunstenaar voortdurend terugstaan, waardes herken en korrigeer. Eerste-keerders behoort in die besonder oor hoe tyd pyn beïnvloed te lees voor hulle tot 'n lang sessie verbind, aangesien uithouvermoë 'n werklike kostelimiet is.

'n Paar duim-reëls help. Swart-en-grys is vinniger as kleur. Omlyning-swaar style is vinniger as vul-swaar style. Handgepik-werk is baie stadiger per vierkante sentimeter as masienwerk. En groot stukke onthul byna altyd ekstra tyd sodra begin word — 'n rugstuk wat op dertig ure geskattig is, eindig dikwels op vyftig, want besonderhede wat nie in die oorspronklike skets sigbaar was nie, verskyn tydens die werk. As 'n vaste-tarief-kwotasie op 'n groot stuk te skoon klink, is dit waarskynlik.

Genesingstyd is die deel van die skedule wat mense vergeet. Na 'n lang sessie het 'n tattoo twee tot vier weke nodig om te vestig voordat jy weer vir dieselfde stuk sit, en soms langer as die area delikaat is. Dit beteken 'n multi-sessie-mou is selde 'n een-maand-projek; ses tot twaalf kalendermaande is meer eerlik. Beplan rondom jou lewe — troues, strandvakanties, gimnasiumdoelwitte — want die kalender is net so belangrik as die ure.

Hoe bou jy 'n eerlike tattoo-begroting?

Skat ure aan die boonste kant van die kunstenaar se reeks, vermenigvuldig met hulle uurlikse tarief, voeg vyftien tot twintig persent by vir hersienings en oorskotte, en voeg dan 'n tjip van vyftien tot vyf-en-twintig persent by. Nasorgprodukte is 'n klein maar werklike reëlitem.

Begin met die kunstenaar se geplekte uurlikse tarief, of vra direk — die meeste sal dit deel voor bespreking. Vermenigvuldig met jou beste skat van ure, met 'n neiging na lank. As hulle vier tot ses ure sê, begrooi ses. Tatoeëerings kom byna nooit onder die skat nie; hulle skiet oor wanneer die kunstenaar iets sien wat die moeite werd is om te verfyn of wanneer die kliënt 'n ekstra pouse nodig het. Voeg dan 'n reserwe van vyftien tot twintig persent bo-op by vir hersienings, oorskotte en tweede-sessie-opknappings.

Die tweede reëlitem wat mense vergeet, is die tjip. In die Verenigde State is die tipper van 'n tattoo-kunstenaar vyftien tot vyf-en-twintig persent van die totale koste standaard, en dit gaan direk na die kunstenaar eerder as die winkel. 'n Vier-uur-sessie teen een-honderd-en-vyftig rand per uur met 'n twintig-persent-tjip is 'n honderd-en-twintig rand bo-op die ses-honderd-rand-basis, en die beleefde stap is om dit van die begin af in te bereken. Buite die VSA wissel die norme — Europa gee minder tjip, dikwels 'n platte token — maar aanvaar enige nie-nul-tjip waarhookal jy is. Die werkende-kunstenaar-hulpbronne by Tattoodo is 'n nuttige verstandstoets oor wat jou plaaslike mark werklik betaal.

Finansies, reken die klein goed in. Nasorgotemente, tweede-vel-kolle, sensitiewe sonskerm en 'n vars katoene hemp vir slaap kos oor 'n genesingsmaand almal werklike geld. Niks hiervan is groot nie, maar dit is die verskil tussen 'n skoon genesingsproses en 'n gefrustreerde opknapping. Vir eerste-keerders in die besonder is dit realisties om die eerste-keer-kosverwagtings met nog vyftig tot een honderd rand in voorrade te pak. En begrooi 'n opknapping op die ses-week-merk as die kunstenaar een aanbied; sommige sluit dit gratis in, ander reken teen halftarief, en in elk geval is dit die moeite werd om te weet voor jy op die hoofstuk spandeer.

Dekking × ure × prys (klein/medium/mou/rug)

uurlikse tarief — Die per-uur-prys wat 'n tattoo-kunstenaar vir stoeltyd hef, tipies van een honderd tot drie honderd Amerikaanse dollar afhangende van ervaring, stad en styl-spesialisasie. Dit is die dominante veranderlike in enige pasgemaakte-werk-kwotasie.