سازنده استنسیل تتو: راهنمای عملی — wizard.tattoo

استنسیل تتو پل بین طرح و پوست است. درست انجامش دهید و هنرمند سریع و تمیز کار می‌کند؛ اشتباه انجامش دهید و قبل از لمس سوزن آن را بازنقشی می‌کند. تفاوت به‌ندرت نرم‌افزار است — چیزی است که خطوط انجام می‌دهند.

چه چیزی یک استنسیل تتو را از یک نقاشی خط معمولی متمایز می‌کند؟

استنسیل فقط خطوط خالص است — بدون پرکردن، بدون سایه‌زنی، بدون ضدّ‌پرش — طراحی‌شده برای انتقال تمیز به پوست و هدایت سوزن. هر خط باید یک مسیر بسته و عمدی باشد که هنرمند بتواند دنبال کند.

نقاشی خط یک تصویر تمام‌شده است. استنسیل مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها است. این تمایز هر تصمیم درباره نحوه ساختنش را شکل می‌دهد.

استنسیل‌ها سیاه خالص روی شفاف یا سفید هستند، با وضوح بالا، بدون لبه‌های نرم. ضدّ‌پرش — پیکسل‌های خاکستری که خط رقمی را روی صفحه صاف می‌کنند — هنگام انتقال به پوست به لبه‌های گل‌آلود و نامشخص ترجمه می‌شود. هنرمند با هاله‌ای دور هر ضربه تمام می‌شود. استنسیل‌های واقعی از لبه‌های باینری سخت استفاده می‌کنند: یک پیکسل یا جوهر است یا نیست.

پرکردن‌ها حذف می‌شوند. جایی که طرح تمام‌شده ممکن است سایه‌زنی رنگ‌آبی، سایه‌زنی یا خونریزی آبرنگ داشته باشد، استنسیل آن نواحی را یا به یک توده سیاه جامد (برای بلک‌اوت یا سایه‌زنی سنگین) یا یک خط خارجی باز که هنرمند در طول جلسه با چشم پر می‌کند، کاهش می‌دهد.

وزن خط عمدی است. یک استنسیل خوب از تعداد کمی وزن خط سازگار استفاده می‌کند — معمولاً دو یا سه — تا هنرمند بداند کدام خطوط ساختاری و کدام تزئینی هستند. اگر می‌خواهید یک گردش کار بدون کاغذ داشته باشید، همان قوانین برای استنسیل تتوی دیجیتال به‌جای چاپگر حرارتی اعمال می‌شود — iPad جایگزین کاغذ کربن می‌شود، نه نظم اساسی.

کدام سازنده‌های استنسیل خروجی در سطح حرفه‌ای تولید می‌کنند؟

ابزارهای استنسیل تخصصی تتو از ویرایشگرهای تصویر عمومی پیشی می‌گیرند چون برای خروجی لبه‌سخت، تمیزکاری خط و فرمت‌های صادراتی که هنرمندان واقعاً استفاده می‌کنند تنظیم شده‌اند. مناسب‌ترین گزینه به فایل ورودی و بودجه‌تان بستگی دارد.

سه دسته ابزار تقریباً همه گردش‌های کاری را پوشش می‌دهند. مبدل‌های مجهز به هوش مصنوعی یک طرح تمام‌شده (اغلب تولیدشده با هوش مصنوعی یا عکس‌برداری‌شده) می‌گیرند و یک طرح خطی آماده استنسیل در یک مرحله تولید می‌کنند. برای غیرهنرمندان سریع‌ترین هستند و با ورودی‌های آشفته مهربان هستند، اما در کیفیت خط بسیار متفاوتند.

ردیاب‌های وکتور مثل ردیاب بیت‌مپ Inkscape یا Image Trace ایلاستریتور کنترل کامل به شما می‌دهند. یک تصویر رستر وارد می‌کنید و آستانه، هموارسازی و ساده‌سازی مسیر را تنظیم می‌کنید تا خطوط تمیز شوند. خروجی به‌طور نامحدود مقیاس‌پذیر و خط‌به‌خط قابل ویرایش است.

برای یک مسیر یک‌کلیکه از طرح خودتان، مبدل استنسیل wizard.tattoo مخصوصاً برای خروجی تتو ساخته شده است. اگر از عکس‌برداری به‌جای طرح تمام‌شده شروع می‌کنید، جریان عکس به استنسیل یک گردش کار متفاوت است. هنرمندانی که صفر هزینه می‌خواهند باید گزینه‌ها را در خلاصه ابزارهای استنسیل رایگان مقایسه کنند.

چگونه یک طرح پیچیده را برای تبدیل استنسیل تمیز آماده می‌کنید؟

ابتدا پرکردن‌ها و گرادیانت‌ها را حذف کنید، کنتراست را تقویت کنید، موضوع را از پس‌زمینه جدا کنید، و هر ناحیه‌ای که خطوط متعدد با هم برخورد دارند را ساده کنید. هرچه ورودی تمیزتر باشد، ردیابی تمیزتر است.

ابزارهای استنسیل روی همان نوع ورودی‌ها به همان روش‌ها شکست می‌خورند. دانستن حالت‌های شکست به شما اجازه می‌دهد طرح را آماده کنید تا اتفاق نیفتند.

مشکل اول کنتراست است. اگر طرح رنگ‌های خاکستری نرم، خونریزی آبرنگ یا نواحی با کنتراست کم دارد، ابزار نمی‌تواند بگوید خط کجا تمام می‌شود. تصویر را از طریق تنظیم سطوح یا آستانه اجرا کنید تا نواحی تاریک سیاه خالص و نواحی روشن سفید خالص شوند، بدون چیز بین.

مشکل دوم نویز پس‌زمینه است. هر بافت، دانه کاغذ یا پیکسل سرگردان در ردیابی به یک خط سایه‌وار تبدیل می‌شود. پس‌زمینه را قبل از تبدیل به سفید خالص ماسک یا پاک کنید.

مشکل سوم برخورد خطوط است. جایی که خطوط زیادی در یک نقطه متقاطع می‌شوند — مرکز ماندالا، چشم یک پرتره، مفاصل یک تزئین — ردیاب‌ها اغلب لخته‌ها تولید می‌کنند نه مسیرهای متمایز. آن نواحی را قبل از تبدیل به صورت دستی ویرایش کنید تا خطوط نازک‌تر یا جدا شوند. منبع معتبر Tattooing 101 مستند می‌کند هنرمندان چگونه خطوط کاری را برای انتقال ساختار می‌دهند.

بالاخره، تصمیم بگیرید چه چیزی ساختاری و چه چیزی تزئینی است. خطوط ساختاری را با وزن سنگین‌تر مشخص کنید و تزئینی‌ها را سبک‌تر بگذارید. این به هنرمند یک سلسله‌مراتب برای دنبال‌کردن هنگام گذاشتن تتو می‌دهد.

چگونه استنسیل را برای انتقال حرارتی یا iPad صادرات کنید؟

چاپگرهای حرارتی یک PNG یا PDF سیاه روی سفید با کنتراست بالا در دقیقاً اندازه چاپ می‌خواهند؛ گردش‌های کاری iPad یک PNG با پس‌زمینه شفاف با وضوح ۳۰۰+ DPI می‌خواهند. وضوح و حالت رنگ را درست انجام دهید وگرنه انتقال شکست می‌خورد.

صادرات جایی است که بسیاری از استنسیل‌های به‌ظاهر خوب می‌میرند. هر روش انتقال مجموعه‌ای سخت از الزامات دارد، و فایلی که روی صفحه خوب به نظر می‌رسد همچنان می‌تواند یک انتقال تار و بی‌فایده تولید کند.

برای چاپگرهای حرارتی — استاندارد برای انتقال استنسیل کاغذی — به صورت PNG، JPEG یا PDF سیاه روی سفید در دقیقاً اندازه فیزیکی مورد نظر تتو صادرات کنید. اندازه سند را به اینچ یا سانتیمتر تنظیم کنید، نه پیکسل. وضوح باید حداقل ۳۰۰ DPI باشد؛ ۶۰۰ ایمن‌تر است. از مقیاس خاکستری پرهیز کنید؛ اگر ابزارتان آن را ارائه می‌دهد باینری خالص را اجبار کنید. قبل از سوزاندن کاغذ حرارتی روی کاغذ معمولی آزمایش چاپ کنید تا مقیاس را تأیید کنید.

برای گردش‌های کاری iPad — که با انتقال هنرمندان به جلسات مجهز به Procreate رو به افزایش است — به صورت PNG با پس‌زمینه شفاف، دوباره با وضوح ۳۰۰+ DPI و در اندازه هدف دقیق صادرات کنید. پس‌زمینه شفاف مهم است چون هنرمند استنسیل را روی عکس پوست برای برنامه‌ریزی جایگاه قرار می‌دهد؛ یک پس‌زمینه سفید آن را مسدود می‌کند.

نام‌گذاری فایل بیشتر از آنچه به نظر می‌رسد اهمیت دارد. اندازه هدف را در نام فایل بگذارید — «درنا-ساعد-۱۲سانتی.png» — تا نه شما و نه هنرمند مجبور شوند به یاد بیاورند کدام نسخه برای کدام جایگاه اندازه‌گیری شده است. عدم تطابق مقیاس روی صندلی رایج‌ترین اشتباه استنسیل است، و در نام فایل قابل پیشگیری است.

سازنده‌های استنسیل: ورودی × کیفیت خط × صادرات × قیمت

استنسیل تتو — نسخه خطوط خالص از طرح تتو، بدون پرکردن و سایه‌زنی، برای انتقال طرح به پوست از طریق کاغذ حرارتی یا تراکم‌گذاری رقمی استفاده می‌شود. استنسیل سوزن هنرمند را هدایت می‌کند اما سایه‌زنی یا رنگ را که در جلسه تصمیم گرفته می‌شوند دیکته نمی‌کند.