Conas a Fhios Agat an n-Oireoidh Tatú Duit: Treoir Bhailíochtaithe

Is féidir an chuid is mó d'aiféala a chosc. Is annamh a roghnaíonn daoine a bhfuil grá acu dá dtátúnna deich mbliana ina dhiaidh sin níos tapúla ná daoine nach bhfuil — bhailíochtaigh siad níos fearr. Scarann prótacal beag, arna rith thar dhá sheachtain, smaointe a mhaireann ó chinn a chlaochlaíonn leis an meon a chruthaigh iad.

Conas a chinneann tú an bhfuil smaoineamh tatú ceart duit?

Suigh leis an smaoineamh ar feadh tríocha lá ar a laghad, réamhamharc air ar do chraiceann féin le triail fhíorúil, faigh dhá thuairim iontaofa ón taobh amuigh, agus seiceáil an bhfuil an bhrí fós slán i ngnáththeanga. Má théann an ceithre chinn, is dócha go bhfuil sé ceart.

Níl an triail macánta in ann a inse an bhfuil tú ag iarraidh an tatú inniu. Is í an cheist an mbeidh an leagan díot féin i gceann bliana fós ag iarraidh é. Tá sé deacair an bhearna sin a mhothú ón taobh istigh, agus mar sin is é an freagra ná an cinneadh a chur i seiceálacha nach bhfuil faoi smacht giúmar.

Tosaigh le ham. Maireann smaoineamh tatú a sheasann tríocha lá de ghnáthshaol — ní tríocha lá á bheith corraithe faoi, ach tríocha lá de Mháirtinigh leimhe — thar an scagaire is mó. Faigheann an chuid is mó de smaointe faisin bás sna chéad dhá sheachtain nuair a chlaochlaíonn an t-amhrán, an scannán, nó an scoilt a tháirg iad. Má tá an smaoineamh fós glórach tar éis míosa, is comhartha fíor é sin.

Ansin, cuir i bhfeidhm conas a bhreathnaíonn sé. Is é an t-aon fhoinse is mó de díomá iar-tatú ná go bhfuil an dearadh i do cheann agus an dearadh ar do chorp de mhéideanna éagsúla, in áiteanna éagsúla, ag uillinneacha éagsúla ó mar a shamhlaigh tú. Bain úsáid as réamhamharc ar do ghrianghraf féin sula gcuireann tú in áirithe an comhairliúchán. Trí mhéideanna iarbhíra a fheiceáil ar do réamhlámh iarbhír féin — ní lámh stoic i gcomharthaíocht — leagtar leathchuid den éiginnteacht in aon scáileán amháin.

Tríú rud, labhair le dhá dhuine. Ní cúigear — tagann cúigear chun bheith ina choiste agus lagaíonn sé an comhartha le torann. Pioc duine amháin a déarfaidh an fhírinne leat agus duine amháin eile a aithníonn do bhlas aeistéitiúil. Má chroitheann an bheirt, éist. Má dhéanann ceann amháin creathadh agus má ghéilleann an ceann eile, cuir meáchan ar na sonraí, ní ar an mbreithiúnas.

Ar deireadh, scríobh an bhrí síos i gciall amháin, i ngnáththeanga, gan tagairt don tatú. Má tá an ciall ina rud a déarfá os ard le strainséir gan náire, tá substaint ag an smaoineamh. Más rud é nach n-oibríonn sé ach mar íomhánna agus go n-éiríonn sé as a chéile nuair a thuairiscítear é, tá an dearadh ag déanamh oibre nach féidir leis an smaoineamh a dhéanamh.

Cad iad na tástálacha is féidir leat a rith sula dtiomnaíonn tú do dhúch buan?

Clúdaíonn trí thástáil an chuid is mó de na pointí dalla: triail fhíorúil ar scála iomlán ar do ghrianghraf féin, tatú sealadach fadmharthanach a chaitheann tú ar feadh seachtain go dhá sheachtain, agus seiceáil bhrí scríofa a mhaireann léitheoir neamh-tatúilte.

Tagann bailíochtú i dhá bhlas — tástálacha scáileáin agus tástálacha craiceann — agus teastaíonn an dá cheann uait. Tá tástálacha scáileáin saor agus láithreach. Tá tástálacha craiceann mall agus réalaíoch. Má dhéanann tú ceann amháin amháin, fágann sé bearna.

Is í an triail fhíorúil an tástáil scáileáin. Uaslódálann tú grianghraf den chuid choirp áit a bheidh an tatú, suíonn tú an dearadh ginte ar an méid agus uillinne atá uait, agus breathnaíonn tú air ar an mbealach a fheiceann tú do chorp féin sa scáthán. Níl an luach sa réalachas an léirithe — ach sa rud a dtabharfaidh tú faoi deara go tobann go bhfuil an tatú rófhada do thaobh istigh do réamhlámh, nó go bhfuil an treoshuíomh ceart ar ghualainn comharthaíochta agus aisteach ar do cheann féin.

Is é an tatú sealadach an tástáil chraiceann. Tá tempanna fadmharthanach réalaíoch go leor nach dtugann strainséirí faoi deara nach bhfuil siad buan, agus is é sin go beacht an t-airí atá uait le haghaidh triail dhá sheachtain. Breithneoidh tú rudaí nach féidir leat ar scáileán a bhreithniú: conas a bhreathnaíonn an tatú faoi sholas fluaraiseach ag obair, an bhfuil tú beagán féinchomhfhiosach faoi i muinchillí gearra, an ndéanann tú dearmad go bhfuil sé ann nó an gcoinnídh tú ag seiceáil.

Is í an tseiceáil bhrí an tástáil is saoire agus an ceann is minice a sheachnaítear. Scríobh brí an tatú i gciall amháin, tabhair do chara é nach bhfuil aon chomhthéacs aige, agus iarr air cad a cheapann sé atá i gceist. Má tá tomhas in aice le d'intinn, tá an tsiombalacht inléite. Mura bhfuil aon smaoineamh aige, ní fadhb é sin riachtanach — ach ba chóir go mbeadh sé ina rogha chomhfhiosach seachas ina thaisme.

Is minic nach bhfuil méid mar athróg sna trí thástáil sin. Samhlaíonn daoine tatú ar mhéid amháin agus cuireann siad in áirithe é ar mhéid eile. Tá comhairle maidir le méid de réir cuid choirp ann a shiúlann tríd an matamaitic suímh agus conas a léann an dearadh céanna ag 4cm i gcomparáid le 10cm — arb é de ghnáth an difríocht idir píosa a thuirlingíonn agus ceann a bhreathnaíonn caillte nó rómhór.

Conas a insíonn tú an difríocht idir faisean agus smaoineamh ciallmhar?

Tagann faisin ón taobh amuigh — scannán, banna ceoil, stíl atá ag tóil — agus cailleann siad a gcumhacht nuair a chlaochlaíonn an fhoinse sin. Tagann smaointe ciallmhara ó do shaol féin agus fanann siad inléite duit fiú nuair atá an nóiméad cultúrtha a bhí timpeall orthu imithe.

Ní theastaíonn bhrí dhomhain ó gach tatú. Tá go leor tatúnna iontacha go haeistéitiúil amháin, agus is rogha dhlísteanacha iad sin. Ní hé an cheist an bhfuil bhrí ag an tatú, ach an mbeidh foinse do spéise ann fós i gceann cúig bliana.

Is é tástáil na foinse an braiteoir faisin is simplí. Iarr: cá as ar tháinig an smaoineamh seo? Mura bhfuil an freagra macánta ann ach clár teilifíse a bhreathnaigh tú an mhí seo caite, ealaíontóir ag a bhfuil nóiméad, nó treocht ar bheoán, ní dícháilíonn sé sin an smaoineamh — ach ciallaíonn sé go bhfuil an smaoineamh ag iasacht fuinnimh ó rud éigin seachtrach. Is í an tástáil an mairfidh an smaoineamh nuair a chailleann an fhoinse a teas. Más rud é gur thug tú faoi deara Sailor Jerry anuraidh agus go bhfuil tatú Sailor Jerry uait fós i mbliana tar éis don núfacht imeacht, is comhartha difriúil é sin ná é a iarraidh an tseachtain chéanna a thug tú air faoi deara.

Is gnách go bhforluíonn smaointe ciallmhara ar an gcéad urra chun tatú a fháil díobh. Tá siad ina suí i do shaol cheana — duine, áit, frása, smacht — agus is feithicil é an tatú chun rud a bhí ann cheana a mharcáil. Níor thug an tatú an bhrí isteach; comórann sé í.

Is teicníc úsáideach é tástáil na gcúig bliana. Samhlaigh tú féin cúig bliana ó seo, in obair éagsúil, i gcathair éagsúil, thart ar dhaoine éagsúla. An n-aithneoidh tú an tatú seo mar do cheann féin fós? An míneoidh tú féin sa todhchaí é leis an gráin chéanna? Ní gá freagra cinnte — ní fhios ag duine ar bith an todhchaí — ach caithfidh sé a bheith indéanta. Mura féidir leat cás todhchaí a thógáil ina n-oireann an tatú fós, is comhartha fíor é sin.

Is é an scagaire deireanach an t-iniúchadh náire. Breathnaigh ar aon snáithe aiféala tatú agus tá an patrún soiléir: ní faoi cháilíocht an aiféala is mó, ach faoi bhrí nach raibh in aois. Mhicrea-stíleanna atá ag tóil, ráitis íorónta, agus píosaí deartha go príomha chun freagairt sóisialta meán a fháil — tá siad ar bharr na scéalta aiféala. Is marthanacht níos mó é píosa deartha le haghaidh tusa féin ná le haghaidh lucht féachana.

Cathain ba chóir duit cinneadh tatú a mhoilliú nó a athsmaoineamh?

Moilligh má tá an smaoineamh níos lú ná tríocha lá d'aois, má tá tú i staid mhothúchánach ghéar, mura féidir leat an bhrí a chur in iúl gan tagairt don dearadh, nó má bhí hesitation ar an dá thuairim iontaofa. Ní chiallaíonn aon cheann de seo riamh; ciallaíonn siad ní fós.

Ní ionann moill agus cealú. Filleann formhór na dtátú a moillíodh trí go sé mhí ar bheith ina dtátú céanna arna bhforghníomhú níos muiníní, nó ina leagan suntasach níos fearr den bhunsmaoineamh. Beagnach ní bhíonn siad níos measa as an bhfanacht.

Is é an comhartha moille is soiléire staid mhothúchánach ghéar. Tá tatúnna a roghnaíodh i gcrá, le linn scoilte, díreach tar éis bhriseadh mór saoil, nó i gcéad seachtainí caidrimh nua ar bharr na sonraí aiféala. Tá an mothúchán fíor agus tá an dúil chun é a mharcáil dleathach — ach ní bheidh an mothúchán ag an déine seo i gceann trí mhí, agus beidh an tatú. Má féidir leat fós a mhíniú cén fáth go bhfuil tatú uait trí mhí ón lá inniu, tá do fhreagra agat. Mura féidir, bhí an tatú ina mheicníocht chuireann ná comóradh.

Is é an dara comhartha brú. Má tá tú ag fáil an tatú toisc go bhfuiltear ag súil leis ag páirtí, cara, nó grúpa, moilligh. Is iad na tatúnna a roghnaíodh faoi bhrú sóisialta na cinn is measa d'aon chatagóir. Mairfidh an tatú ar an gcaidreamh a chruthaigh an brú i gcéatadán nach beag de chásanna, agus beidh tú á chaitheamh gan an comhthéacs bunaidh.

Is é an tríú comhartha an rud ar a dtugaimid imní réamh-dúigh — an mhuisiriún ar leith amhrais, dara mhachnamh, agus drogaill ag an nóiméad deireanach a thagann aníos sna laethanta roimh choinne. Tá méid beag gnáth agus ciallaíonn sé go bhfuil tú ag glacadh leis an gcinneadh go dáiríre. Is é méid mór nach féidir leat a rianú chuig imní ar leith ná do chorp a rá nach bhfuil an obair bhailíochtaithe críochnaithe. Bris, rith na tástálacha arís, agus cuir in áirithe nuair atá an imní réitithe ina mhuinín nó imní shonrach inleigheastha.

Is é an ceathrú comhartha an tástáil tuairisce ag teip. Mura féidir leat a thuairisciú cad a bhfuil an tatú ceaptha a chiallaigh gan comhartha ar an dearadh, tá an dearadh ag déanamh an uile obair — agus tá tú ag cur geall ar an dearadh amháin a sheasamh ar feadh na mblianta. Uaireanta tá sé sin go maith, ach déan cinnte gur rogha chomhfhiosach é seachas bhrí nár thuirling tú riamh uirthi.

Tá moill saor. Cosnaíonn an tatú an méid céanna i gceann sé mhí. Beidh an t-ealaíontóir ann fós. Is é an t-aon rud amháin a athraíonn ná go mbeidh an leagan den dearadh a chaitheann tú sa deireadh ina leagan a bhí uait go hiarbhír.

Maitrís bhailíochtaithe: triail fhíorúil × tástáil sealadach × athbhreithniú piaraí

imní réamh-dúigh — An braisle shonrach amhrais, dara mhachnamh, agus drogaill ag an nóiméad deireanach a thagann aníos sna laethanta agus na huaireanta roimh choinne tatú. Léiríonn méid beag dáireoireacht shláintiúil faoi chinneadh buan; is comhartha é méid mór nó gan fócas nach bhfuil an obair bhailíochtaithe críochnaithe agus gur chóir an choinne a aistriú seachas brú ar aghaidh.