Tatú Nua ag Scamhadh: Cad le Déanamh — wizard.tattoo

Féachann formhór na dtatúnna nua níos measa sula bhféachann siad críochnaithe. Scamhadh, gearbáil éadrom, tochas nach féidir leat a scríobadh — bíonn siad seo gnáth de ghnáth. Is é an jab i lár an leighis ná aisteachas gnáthúil a aithint ón dornán comharthaí a dteastaíonn aird uathu i ndáiríre.

Cé na comharthaí lár-leighis atá gnáth i gcoinne iad siúd atá ina n-ábhar imní?

Tá calóga éadroma, dath maol, tochas éadrom, agus gearba beaga cothroma gnáthúil lár-leighis. Teastaíonn cliniceoir, ní snáithe fóraim, do dheirge ag scaipeadh, craiceann te, scaoileadh tiubh buí nó glas, ata ag fás tar éis lá a trí, fiabhras, nó stríoca dearga ag rianú ón tatú.

Tarlaíonn an leigheas i gcéimeanna forluiteacha seachas i gcéimeanna néata. Tá na chéad chúpla lá athlastach: mothaíonn an tatú te, íogair, agus beagán ata mar go bhfuil an corp ag caitheamh le tráma úr go díreach mar a dhéanfadh sé le haon chréacht éadomhain eile. Bíonn roinnt sileadh plasma soiléir nó bándearg sa chéad 24 go 48 uair an chloig le súil — is é sin an leacht a dhéanann gearba, agus tá sraith thanaí de gnáth.

Ó thart ar lá a trí trí lá a ceathair déag, tosaíonn an dromchla ag scamhadh. Tá an craiceann a bhris tú isteach chun lí a chur ag silt, agus féachann an méid a thiteann as scanrúil cosúil leis an tatú mar go dtagann méideanna beaga lí atá sáite sa tsraith mharbh sheachtrach as leis. Tá an tatú thíos fós ann. Féachann sé scamallach, bainniúil, nó maolaithe go minic le linn na fuinneoige seo — ar a dtugtar uaireanta “céim mhata” na gcéimeanna leighis tatú — agus géaraíonn sé de réir a chéile de réir mar a aibíonn an eipideirm nua thar na seachtainí ina dhiaidh sin.

Tá comharthaí imní difriúil i gcineál, ní hamháin i méid. Is comharthaí ionfhabhtaithe iad deirge a leathnaíonn in ionad tréigean, teas a thógann tar éis lá a trí, ata a éiríonn níos measa seachas níos fearr, scaoileadh tiubh daite, boladh bréan, fiabhras, fuacht, nó línte dearga ag bogadh ón tatú i dtreo an chroí. Déanann comhlachtaí sláinte poiblí lena n-áirítear Acadamh Déimeolaíochta Mheiriceá cur síos orthu seo mar chúiseanna le cúram leighis a lorg seachas fanacht agus faire. Tá tatú a ghortaíonn níos mó ar lá a cúig ná mar a rinne sé ar lá a dó ag insint rud éigin duit. Mar a bhíonn ceann a choinníonn i do dhúiseacht san oíche le frithbhualadh in ionad pian éadrom.

Conas a bhainistíonn tú scamhadh agus gearbáil go sábháilte?

Fág i d'aonar é. Nigh go bog le gallúnach gan chumhra agus uisce bog, triomaigh go séimh, agus cuir maothaitheoir tanaí gan chumhra dhá nó trí huaire sa lá. Ná pioc, scamh, scríob, maothaigh, sciúr, nó bearr. Tarraingíonn piocadh dúch amach leis an ngearb agus fágann sé paistí a dteastaíonn deisiú.

Is í an riail aonair is mó éifeacht i gcúram lár-leighis ná srianadh. Is mian le craiceann atá ag silt silt ar a sceideal féin, agus is píosa beag den tatú gach calóg a tharraingíonn tú as roimh am. Is é piocadh an chúis is coitianta a fhéachann tatú críochnaithe ballach sé seachtaine ina dhiaidh sin — agus is é an réiteach beagnach i gcónaí coinne deisithe a d'fhéadfaí a sheachaint trí shuí ar do lámha.

Coinnigh an gnáthamh níocháin leadránach. Uisce reatha bog, méid beag gallúnaí séimhe gan chumhra, barr na méar amháin — gan éadach níocháin, gan luffa, gan ghluaiseacht sciúrtha. Sruthlaigh go dtí go bhfuil an ghallúnach imithe go hiomlán, ansin triomaigh le tuáille páipéir glan nó triomaigh san aer. Téann an maothaitheoir air i gcóta tanaí: go leor chun an craiceann a choinneáil solúbtha, ní an oiread sin go suíonn sé fliuch ar an dromchla, rud a mhaolaíonn gearba agus a mhealann iad as go luath. Clúdaítear gnáthamh bunlíne sa phrótacal cúraim iartheachta tatú a mholann formhór na n-ealaíontóirí.

Seachain aon rud a fhadaíonn nó a ghéaraíonn an chréacht. Tugann maothú — folcadh, linnte snámha, folcthaí te, an aigéan — fuinneog teagmhála fhada do bhaictéir le craiceann briste. Tuargann grian dhíreach dúch leighis agus dónn sí eipideirm nua thanaí. Tugann éadaí teanna, frithchuimilt giom, allas ina shuí faoi fhabraic, agus peataí ag codladh ar an limistéar greannú meicniúil nó éilliú isteach. Is é an leagan leadránach den leigheas an ceann a tháirgeann an tatú críochnaithe is géire.

Conas a aithníonn tú tochas ó ionfhabhtú?

Bíonn tochas leighis éadomhain, gairid, ag teacht agus ag imeacht, agus tréigeann sé nuair a fhuaraíonn tú nó a chuireann tú maothaitheoir air. Bíonn tochas ionfhabhtaithe ceangailte le comharthaí eile: deirge ag scaipeadh, teas, ata, pian ag dul i ngéire, nó scaoileadh nach tanaí soiléir é. Tá tochas amháin ceart go leor; géaraíonn tochas móide dara comhartha é.

Buaiceann an tochas sa chéim scamhaidh mar go léann an néarchóras foirmiú fíocháin nua mar rud éigin le scríobadh. Tá an mothú fíor agus uaireanta gealt-mhar, ach is feiniméan dromchla é: suíonn sé ar bharr an chraicinn, aistríonn sé suíomh, agus freagraíonn sé do chomhbhrúnna fuara nó do shraith úr thanaí maothaitheoir gan chumhra. Socraíonn bos ghlan brúite go héadrom in aghaidh an tatú ar feadh tríocha soicind é de ghnáth gan an craiceann a bhriseadh. Is leigheas béaloidis é greadadh nach ndéanann ach gortú; fuaraigh agus maothaigh ina ionad.

Is patrún é ionfhabhtú, ní aon mhothú amháin. Caitheann an litríocht chliniciúil, lena n-áirítear treoir ghinearálta cúraim créachta ó fhoinsí ar nós Ionaid Rialaithe Galair na Stát Aontaithe, le hionfhabhtú mar réaltbhuíon: pian a mhéadaíonn thar an amlíne ionchais, teas a thógann, deirge a leathnaíonn thar theorainneacha an tatú, ata a fhásann, scaoileadh a thiubhaíonn nó a athraíonn dath, boladh, agus comharthaí córasacha ar nós fiabhras nó tuirse. Is cúis le bheith feicthe aon dá cheann díobh sin le chéile.

Féachann imoibrithe ailléirgeacha difriúil arís. Bíonn claonadh acu a bheith tochasach go dian, ardaithe go minic, teoranta uaireanta d'aon dath lí amháin (is é dearg an coirpeach stairiúil), agus is féidir leo teacht chun cinn seachtainí nó míonna tar éis don tatú a bheith leigheasta go teicniúil. Is comhrá déimeolaí é tochas leanúnach i mbanna datha amháin a thagann i bhfad i ndiaidh an leighis, ní comhrá cúraim iartheachta.

Cathain ba chóir duit dochtúir a fheiceáil faoi thatú leighis?

Téigh anois le haghaidh fiabhras, fuacht, stríoca dearga ón tatú, deirge ag scaipeadh go tapa, pian géar nó ag dul in olcas, nó scaoileadh tiubh daite. Téigh laistigh de lá le haghaidh ata ag fás tar éis lá a trí, fiabhras íseal, gríos lasmuigh den imlíne, nó comharthaí nach bhfuil ag feabhsú faoi sheachtain a haon.

Tá ionfhabhtuithe craicinn ó thatúnna neamhchoitianta ach ní annamh, agus is é costas ceann a cheapadh go luath ná cúrsa antaibheathach ó bhéal, fad is gur féidir le costas ceann a cheapadh go déanach ospidéalú a bheith ann. Is é an neamhshiméadracht sin an argóint iomlán ar son tairseach íseal le glaoch. Tá cúram práinneach, dochtúir cúraim phríomhúil, nó déimeolaí ina gcéad stadanna réasúnacha ar fad; is acmhainn faisnéise mhaith é an t-ealaíontóir a rinne an tatú ach ní gairmí leighis é agus ní féidir leis oideas a thabhairt.

Tá amlíne réadúil tábhachtach anseo. Féachann dromchla tatú dúnta de ghnáth laistigh de dhá go trí seachtaine, ach leanann na sraitheanna níos doimhne ag athmhúnlú ar feadh ceithre go sé seachtaine nó níos faide — clúdaithe níos mine inár miondealú cá fhad a thógann tatú le leigheas. Tá tirimeacht éadrom, calóga a thagann agus a imíonn, agus tochas ó am go ham laistigh den fhuinneog sin gnáth. Is é an rud nach bhfuil gnáth ná tatú atá ag dul in olcas, ní níos fearr, tar éis na chéad seachtaine. Is é an ruthag an pointe sonraí aonair is úsáidí: tá tatú a fheabhsaíonn beagán gach lá ag leigheas; tá ceann a théann in olcas ó lá go lá ag iarraidh cabhrach.

Tabhair amlíne grianghraf gutháin chuig an gcoinne más féidir. Baineann cliniceoir atá ag cinneadh an bhfuil deirge ag scaipeadh tairbhe ollmhór as an tatú céanna a fheiceáil ag lá a trí agus lá a seacht taobh le taobh. Glac grianghraf i solas cosúil, ón achar céanna, gan scagairí.

Triáil comharthaí: gnáth i gcoinne ábhar imní i gcoinne dochtúir-anois

gearbáil tatú — Screamhóga tanaí, dorcha, cothroma a fhoirmíonn thar thatú leighis de réir mar a thriomaíonn plasma ar an dromchla. Tá gearbáil éadrom gnáth idir thart ar lá a trí agus a deich; níl gearba tiubha ardaithe, go háirithe le scaoileadh, gnáth.