ციფრული სტენსილის გადატანა ხელოვნებისთვის — wizard.tattoo

თერმოპრინტერები გადაჭრილი პრობლემა იყო, სანამ თავად არ იქცნენ შემაფერხებლად. ციფრული სტენსილის ნაკადი — iPad, Procreate, პროექტორი ან AR-დადება — აშორებს პრინტერს ბუდიდან ხაზის სიზუსტის დათმობის გარეშე. მიგრაცია ერთ შაბათ-კვირაა.

რით განსხვავდება ციფრული სტენსილის ნაკადი თერმოპრინტერისგან?

თერმოპრინტერი გამოსცემს ერთჯერად ნახშირბადის ხაზს, რომელსაც სტენსილის ხსნარით გადაიტან. ციფრული ნაკადი ინახავს სტენსილს ეკრანზე — iPad, პროექტორი ან AR-დადება — და ან გამოტოვებს გადასატან ქაღალდს, ან წარმოშობს მას მოთხოვნით.

თერმოპაიპლაინი წრფივი და ერთჯერადია. ასრულებ დიზაინს, აგზავნი პრინტერში, იღებ ერთ ნახშირბადის გადატანას, ადებ კანს, და თუ განთავსება არასწორია, თავიდან ბეჭდავ და მომზადებას ხელახლა იწყებ. მთელი ციკლი ვარაუდობს, რომ განთავსების გადაწყვეტილება ნახშირბადის კანზე მოხვედრამდე ხდება, რაც ხახუნის უმეტესობის წყაროა — ყოველი შესწორება ფურცელს, გასუფთავებასა და კლიენტის მოთმინების კიდევ ერთ წუთს ჯდება, სანამ ხელახლა ისაპნებ.

ციფრული პაიპლაინი არადესტრუქციულია. სტენსილი არსებობს როგორც ვექტორი ან მაღალი გარჩევადობის რასტრი iPad-ზე, არეკლილი მეორე ეკრანზე ან პირდაპირ დაპროექცირებული კლიენტზე. მას მასშტაბირებ, ატრიალებ და გადაანაცვლებ ცოცხლად, კლიენტი კი საკუთარ მკლავს უყურებს — შესწორებები ნული ქაღალდი და ნული ხელახალი მომზადებაა. როცა განთავსება დაფიქსირდება, ან პროექცირებ სტენსილს მთელი ტატუს მანძილზე (გადატანა საერთოდ არ ხდება), ან აგზავნი დაფიქსირებულ ფაილს პორტატულ თერმოს ერთი სუფთა ნახშირბადისთვის. ორივე ვალიდური დასასრულია. მოგება ისაა, რომ უკვე <a href="/blog/tattoo-stencil-maker-guide">წარმოშვი სტენსილი პირველად</a> პროგრამაში და დაასრულე კომპოზიცია, სანამ რაიმე ხარჯვადი ჩაერთვება.

მეორე მნიშვნელოვანი სხვაობა კლიენტთან ვარიაციაა. თერმოგადატანები აჯილდოებენ გადამწყვეტ კლიენტებს და სჯიან გაუბედავებს. ციფრული დადება ამას აბრუნებს — წამებში ამოიტან სამ განთავსების ვარიანტს, კლიენტს ანახებ თითოს საკუთარ სხეულზე და საუბარს კონსულტაციაში ჭრი და არა მომზადების შუაგულში. ინდივიდუალური ნამუშევრებისთვის, განსაკუთრებით სახსრებზე შემოხვეული ან კუნთს მიყოლებული ნაკადის ნამუშევრებისთვის, მარტო ეს ამართლებს აპარატურის ხარჯს პირველ თვეშივე. Procreate-ის საკუთარი <a href="https://procreate.com/handbook">სახელმძღვანელოს დოკუმენტაცია</a> ფარავს ტილოსა და ფენების მექანიკას, რომელზეც დანარჩენი პაიპლაინი დგას; თუ შენი გუნდი Photoshop-იდან გადადის, ეს სწორი საწყისი რეფერენსია.

რა აპარატურა და პროგრამები სჭირდებათ ხელოვნებს უქაღალდო სტენსილებისთვის?

iPad Pro Apple Pencil-ით დიზაინისთვის, Procreate ან Procreate Dreams სტენსილის სამუშაოსთვის, მცირემანძილიანი პროექტორი ან AR-დადების აპი კანზე განთავსებისთვის და სურვილისამებრ პორტატული თერმოპრინტერი სარეზერვოდ. ბიუჯეტი ათას რვაასიდან სამ ათას დოლარამდე სრული სტეკისთვის.

დაიწყე iPad-ით. iPad Pro 12.9 დიუმიანი მეორე თაობის Apple Pencil-ით მოქმედი ხელოვანის სტანდარტია, რადგან ეკრანის ზომა ემთხვევა ნამდვილ რეფერენს-გვერდს, ხოლო Pencil-ის შეფერხება იმ ზღვარს ქვემოთაა, სადაც მას ამჩნევ. Air გააკეთებს დიზაინის სამუშაოს, მაგრამ უფრო პატარა ტილო დიდი ნამუშევრების დეტალურ მიმოხილვაში გიჯდება. მეხსიერება ის ცვლადია, რომელსაც ხალხი ნაკლებად აფასებს — სრული ჯავშნის დღის მაღალი გარჩევადობის რეფერენსები და სტენსილის ექსპორტები სწრაფად ავსებს 128 GB-ს, ამიტომ აიღე მინიმუმ 256 GB, თორემ ვიზიტებს შორის კლიენტის ფაილებს წაშლი.

Procreate არსებითად სტენსილის აპია მიზეზის გამო: ფენების სიზუსტე, ექსპორტის სიზუსტე და ფუნჯის ძრავა, რომელიც ერთნემსიანი ხაზის სისქეებს ანტიალიასინგის არტეფაქტების გარეშე უმკლავდება. სტენსილის სპეციფიკური ფუნჯები, რომლებიც მესამე მხარის პაკეტებიდან მოდის, ღირს ოცი დოლარი; ისინი ზოგავენ ნახევარ საათს, რომელსაც საკუთარის აწყობაში დახარჯავდი. კანზე დადების საფეხურისთვის სამი მისაღები ვარიანტი არსებობს. მცირემანძილიანი პროექტორი სავარძლის ზემოთ დამონტაჟებული ყველაზე საიმედოა სტატიკური სტენსილებისთვის — ერთხელ აწყობ, აპროექცირებ მთელი ტატუს მანძილზე, ხელახალი გასწორების გარეშე. AR-დადების აპი მეორე iPad-ზე ან ტელეფონზე ცოცხლად აკონტროლებს კლიენტის სხეულს და ნაკადის ნამუშევრებისა და გაპარსვამდე განთავსების ვალიდაციის სწორი ხელსაწყოა. პატარა თერმოპრინტერი, როგორიცაა Inkjet-სტილის პორტატული მოწყობილობები, რჩება სასარგებლო სარეზერვოდ საბოლოო ნახშირბადისთვის, როცა პროექცია არაპრაქტიკულია (სახეები, თავის კანი ან ნებისმიერი განთავსება, სადაც პროექტორის გეომეტრია ირღვევა).

სრული სტეკი ღირს ათას რვაასიდან სამ ათას დოლარამდე არჩევანის მიხედვით. iPad Pro 12.9 Pencil-ით დაახლოებით $1,400-ია; Procreate $13 ერთჯერადად; კომპეტენტური მცირემანძილიანი პროექტორი სამაგრით $400-დან $900-მდე; პორტატული თერმოს სარეზერვო კიდევ $250-დან $400-მდე. თერმოქაღალდის, ნახშირბადის ფურცლებისა და თავიდან ბეჭდვაში დაკარგული დროის მუდმივ ხარჯთან შედარებით, სტეკი თავის თავს მოქმედი ხელოვანისთვის ექვს თვეში ანაზღაურებს. უფრო ფართო <a href="/blog/tattoo-artist-tools">დაკავშირებული ხელოვანის პროგრამული სტეკი</a> უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ნებისმიერი ცალკეული ნაჭერი — აპები, რომლებსაც კლიენტებთან კომუნიკაციისთვის, ჯავშნების სამართავად და რეფერენსის ბიბლიოთეკების შესანახად იყენებ, წყვეტს, რამდენად ხშირად ტოვებს iPad ჩანთას.

როგორ გადაიტან ციფრულ სტენსილს კანზე სუფთად?

მოამზადე კანი ჩვეულებრივად, დააფიქსირე iPad-ის გეომეტრია განთავსებაზე, შემდეგ ან პირდაპირ დააპროექცირე სტენსილი უსტენსილო ტატუირებისთვის, ან გადააგზავნე პორტატულ თერმოპრინტერში ერთი ნახშირბადისთვის. დაპროექცირებამდე მონიშნე ოთხი საორიენტაციო წერტილი და ხაზებს შორის ხელახლა გადაამოწმე გასწორება.

კანის მომზადება არ იცვლება. გაპარსე, გაასუფთავე მწვანე საპნით, გააშრე და დაიტანე სტენსილ-სტეის ან უსურნელო დეზოდორანტის თხელი ფენა ზუსტად ისე, როგორც თერმოგადატანისთვის გააკეთებდი. ციფრული პაიპლაინი არ გაძლევს მომზადების გამოტოვების უფლებას — ის ნახშირბადის გამოტოვების უფლებას გაძლევს. თუ დაპროექცირებულ სტენსილს უშვებ, პროექტორის გეომეტრია უნდა დაფიქსირდეს, სანამ კლიენტი დაწვება და არა მის შემდეგ. დაამონტაჟე პროექტორი ისე, რომ მისი ცენტრალური ხაზი პერპენდიკულარული იყოს განთავსების საშუალო სიბრტყისა, და მიზანში დაიჭირე პროექციის ისეთი მანძილი, რომელიც სამიზნე ზომაზე ერთი-ერთთან პიქსელი-მილიმეტრის თანაფარდობას გაძლევს. სხვა შემთხვევაში სტენსილი ხელის მრუდზე დამახინჯდება.

მონიშნე ოთხი საორიენტაციო წერტილი კანზე ქირურგიული მარკერით, სანამ პროექტორს ჩართავ — დიზაინის შემომსაზღვრელი მართკუთხედის კუთხეებში. ეს წერტილები არის ის, რითაც ხელახლა გაასწორებ მას შემდეგ, რაც კლიენტი გადაიწევს, რაც ზედმეტ მელანს მოწმენდ და ყოველი შესვენების შემდეგ. დაპროექცირებულ სტენსილთან გასწორების გადახრა ის წარუმატებლობის რეჟიმია, რომელზეც არავინ გაფრთხილებს; ოთხწერტილოვანი ორიენტაცია ხუთწუთიან ხელახალ მომზადებას ოცდაათწამიან კორექციად აქცევს. თუ <a href="/blog/convert-photo-to-tattoo-stencil">გაატარე დიზაინი ფოტო-სტენსილის პაიპლაინში</a>, საწყისი შემომსაზღვრელი მართკუთხედის კუთხეები უკვე ცნობილია და დაბეჭდილი მინიატურიდან მონიშნავ და არა თავისუფალი ხელით.

თერმო-სარეზერვო გზისთვის გადატანის ტექნიკა შენი არსებული ნაკადიდან არ იცვლება — ერთადერთი სხვაობა ისაა, რომ ნახშირბადი წარმოიშვა ციფრულად დაფიქსირებული სტენსილიდან და არა დაიბეჭდა ბრმად სტუდიის კომპიუტერიდან. უპირატესობა სიზუსტეა: ფაილი, რომელიც დაბეჭდე, ის ფაილია, რომელიც კლიენტმა უკვე დაამტკიცა ეკრანზე, ზუსტ ზომაში მასშტაბირებული, ვერსიების კონტროლის ხარვეზების გარეშე დიზაინის საუბარსა და ნახშირბადს შორის. თავად კანის მომზადება სარგებლობს დამკვიდრებული კლინიკური მითითებების მიყოლებით; <a href="https://www.aad.org/public/diseases/a-z/tattoos-and-piercings">ამერიკის დერმატოლოგიის აკადემიის ტატუსა და პირსინგის კანის მოვლის მიმოხილვა</a> სწორი ბაზისია იმ სტუდიებისთვის, რომლებიც საკუთარ პროცედურებს ადგენენ, განსაკუთრებით ანტისეპტიკის არჩევანისა და მომზადების შემდგომი მართვის გარშემო.

რა კომპრომისებია ტრადიციულ თერმოგადატანასთან შედარებით?

ციფრული იგებს ვარიაციის სიჩქარეში, კლიენტთან საუბრის ხარისხსა და ხარჯვადი მასალების ღირებულებაში. თერმო იგებს გამეორებადი ფლეშის სიჩქარეში, პროექტორ-მტრულ განთავსებებში (სახეები, თავის კანი) და დაბალ სასწავლო მრუდში. სტუდიების უმეტესობა ბოლოს ორივეს უშვებს და არა ერთს ირჩევს.

გულახდილი შეფასებაა, რომ ციფრული თერმოს სუფთად არ ანაცვლებს — ის ანაცვლებს თერმოს იმ ნაწილს, რომელიც ყოველთვის მტკივნეული იყო. ვარიაციის საფეხური, განთავსების საუბარი და დიზაინ-სტენსილის გადაცემა — ყველა ნამდვილად უმჯობესდება. თავად ნახშირბად-კანზე საფეხური დიდად არ უმჯობესდება; დაპროექცირებული სტენსილები მოითხოვს ოთახის კონტროლს, კარგ განათების მართვასა და მომზადების დისციპლინას, რომლის ათვისებას ერთი-ორი კვირა სჭირდება. თუ შენი სტუდია მძიმე ფლეშ-დღეებს უშვებს, სადაც იგივე დიზაინები განმეორებით ბრუნდება, თერმო ისევ უფრო სწრაფია თითო ნამუშევარზე, რადგან მომზადების ზედნადები არ აქვს — ბეჭდავ, გადაიტან, ტატუირებ.

პროექტორ-მტრული განთავსებები მეორე გულახდილი შეზღუდვაა. სახეები, თავის კანი, ნეკნები სრულ გაშლაში და ნებისმიერი პოზა, სადაც გეომეტრია ტატუირების დროს იცვლება, ფიქსირებულ პროექტორს არღვევს. AR-დადება მაკონტროლებელ iPad-ზე ზოგ მათგანს უმკლავდება, მაგრამ თავის პრობლემებს ქმნის: კლიენტის ბუნებრივი მიკრო-მოძრაობები სტენსილის გადახრად ჩანს, ხოლო თვალთვალის სიზუსტე მუქ ან მაღალი კონტრასტის კანის ტონებზე ჯერ საკმარისად კარგი არ არის წვრილხაზიანი სამუშაოსთვის. პრაგმატული სტუდიები ციფრულს ნაგულისხმევად უშვებენ და პორტატულ თერმოს ინახავენ იმ შემთხვევებისთვის, სადაც პროექცია ირღვევა. ეს ჰიბრიდული წყობა უფრო ძვირია კაპიტალურ ხარჯში და უფრო მოქნილი პრაქტიკაში.

ხარჯვადი მასალების ეკონომიკა გადამწყვეტად ემხრობა ციფრულს. თერმოქაღალდი, ნახშირბადის ფურცლები და სპირტ-საპონ-სტენსილ-სტეის ჯაჭვი ჯავშნის დღეზე ათიდან ოცდაათ დოლარამდე იკრიბება მოცულობის მიხედვით; სამუშაო წლის მანძილზე ეს ორიდან შვიდ ათას დოლარამდე ერთჯერად მასალაშია. ციფრული ამატებს Apple Pencil-ის წვერს რამდენიმე თვეში ერთხელ და დაახლოებით სხვა არაფერს. კაპიტალური ხარჯი თვეებში ბრუნდება და არა წლებში. უფრო გრძელვადიანი მოგება ისაა, რომ სტენსილი ფაილად ინახება — კლიენტებს, რომლებიც კორექციისთვის ან გაგრძელებისთვის ბრუნდებიან, გადაეცემათ ზუსტად დამთხვეული სტენსილი საწყის მასშტაბში და არა თავისუფალი ხელით მიახლოება, რაც ზრდის იმის ჭერს, რის შეთავაზებაც შენს სტუდიას შეუძლია ხელის გაგრძელებებსა და დაფარვებში.

თერმოპრინტერი vs iPad + პროექტორი vs AR-დადების სტენსილი

თერმოგადატანა — ტატუს სტენსილის წარმოების ტრადიციული მეთოდი, რომელშიც დიზაინი გადის თერმოპრინტერში, რომელიც ნახშირბადს აერთებს გადასატან ქაღალდს, რომელიც შემდეგ მზადდენილ კანზე იდება სტენსილის ხსნარით ერთჯერადი მიმმართველი ხაზის დასატოვებლად.