AI ला टॅटूसाठी प्रॉम्प्ट कसे करावे: व्यावहारिक मार्गपुस्तिका

AI ला टॅटूसाठी प्रॉम्प्ट करणे शोध क्वेरी टाइप करण्यापेक्षा चांगला संक्षिप्त लिहिण्यासारखे आहे. विषय आधी, शैली दुसरे, तपशील तिसरे — आणि प्रति पुनरावृत्ती एक शिस्तबद्ध बदल. क्रम बरोबर मिळवा आणि मॉडेल तुम्हाला अर्ध्यात भेटतो.

टॅटू जनरेटरसाठी मजकूर प्रॉम्प्ट कसा संरचित करावा?

विषय आधी, शैली दुसरे, तपशील तिसरे. "एक क्रेन, बारीक-रेषा, एकल-सुई, नकारात्मक जागा, सावली नाही" मॉडेलला "एक छान पक्षी टॅटू" पेक्षा जास्त काम करायला देतो. जे महत्त्वाचे आहे ते नाव द्या; जे महत्त्वाचे नाही त्यावर शांत राहा.

ठोस संज्ञामध्ये विषय लिहून सुरुवात करा. "क्रेन," "कंपास," "साप," "peony" — एकवचन, विशिष्ट, आणि अस्पष्ट नाही. अस्पष्ट विषय ("निसर्ग-थीम असे काहीतरी") मॉडेलला अंदाज लावण्यास भाग पाडतात, आणि त्याचे अंदाज व्याख्येने सरासरी असतात. जर तुकड्यात दोन घटकांचा समावेश असेल, दोन्ही आणि ते कसे संबंधित आहेत ते नाव द्या: "एक क्रेन आणि एक पीच शाखा, क्रेन बसलेला."

पुढे, शैली एक ओळखल्या जाणाऱ्या परंपरेनुसार नाव द्या. "अमेरिकन ट्रॅडिशनल," "नव-पारंपरिक," "बारीक-रेषा," "ब्लॅकवर्क," "वुडब्लॉक," "खोदकाम," "वॉटरकलर," "जपानी इरेजुमी." हे शब्द संपूर्ण व्हिज्युअल व्याकरण घेऊन येतात जे मॉडेलला आधीच समजते — बाह्यरेखेचे वजन, पॅलेट, सावली परंपरा, रचनेच्या सवयी. एक शैली शब्द दहा वर्णनात्मक विशेषणांपेक्षा जास्त काम करतो.

शेवटी, तुम्हाला जे महत्त्वाचे आहे ते तपशील जोडा आणि उर्वरितावर शांत राहा. जर रेषाकामाचे वजन महत्त्वाचे असेल, "ठळक रेषाकाम" किंवा "एकल-सुई बारीक-रेषा" म्हणा. जर तुम्हाला रिकाम्या जागेची काळजी असेल, "नकारात्मक जागा" स्पष्टपणे सांगा. जर तुम्हाला विशेष रचना हवी असेल, ती जागेत वर्णन करा: "केंद्रित," "तिरकसपणे वाहणारे," "गुंडाळलेले." सामान्य प्रशंसाचे शब्द वगळा — "सुंदर," "आश्चर्यकारक," "महाकाव्य" — जे मॉडेलला काहीही सांगत नाहीत. Anthropic च्या प्रॉम्प्टिंग मार्गदर्शिका येथे docs.anthropic.com/en/docs/build-with-claude/prompt-engineering/overview मजकूर मॉडेलसाठी लिहिली आहे, पण अंतर्निहित शिस्त — विशिष्ट अस्पष्टपेक्षा, ठोस अमूर्तापेक्षा, संरचित मुक्तापेक्षा — थेट हस्तांतरित होते. तुमच्या शब्दांमागे काम करणाऱ्या इंजिनसाठी, AI टॅटू जनरेटर कसे काम करतात यावरील आमचे स्पष्टीकरण पाइपलाइन कव्हर करते.

फोटोपासून सुरुवात करताना कोणते इनपुट सर्वात चांगले काम करतात?

तुम्हाला टॅटू करायचे असलेल्या शरीराच्या क्षेत्राचा स्वच्छ, चांगल्या-प्रकाशाचा, तटस्थ-पार्श्वभूमीचा फोटो — किंवा तुम्हाला शैलीबद्ध करायच्या विषयाची स्पष्ट संदर्भ प्रतिमा. गर्दीच्या पार्श्वभूमी, कडक सावल्या, आणि जेथे शरीराचा भाग अंशतः झाकलेला आहे असे फोटो टाळा.

दोन वेगळी "फोटो इनपुट" कामे आहेत आणि नियम भिन्न आहेत. पहिले म्हणजे शरीर-फोटो कंडिशनिंग: तुम्ही तुमच्या हाताचा, बरगडीच्या पिंजऱ्याचा, किंवा पाठीचा फोटो अपलोड करता, आणि जनरेटर त्या शरीरशास्त्राला एक डिझाइन जुळवतो. यासाठी, फोटो मॉडेलला स्पष्टपणे वाचणे आवश्यक आहे. कठोर उन्हापेक्षा समान, मऊ प्रकाश चांगला. व्यस्त खोलीपेक्षा तुमच्या मागे तटस्थ भिंत चांगली. शरीराचा भाग बहुतेक फ्रेम भरायला हवा, आरामदायक पोझमध्ये, बंधनाच्या सीमारेषा कापत नसलेल्या अंगठ्या, घड्याळे, किंवा बाह्यांशिवाय. मॉडेल डिझाइन योग्यरित्या गुंडाळण्यासाठी खोली आणि किनार संकेत वापरतो, म्हणून त्या संकेत अस्पष्ट करणारा कोणताही व्हिज्युअल आवाज आउटपुट खराब करतो.

दुसरे काम म्हणजे संदर्भ-प्रतिमा कंडिशनिंग: तुम्ही नवीन टॅटूसाठी व्हिज्युअल स्रोत म्हणून एखाद्या वस्तू, प्राणी, वनस्पती, किंवा विद्यमान कलाकृतीचा फोटो अपलोड करता. इथे नियम भिन्न आहे — प्रतिमेने विषय वेगळा करायला हवा. पांढऱ्या पार्श्वभूमीवर एकट्याने एक peony मॉडेलला शैलीबद्ध करण्यासाठी एक स्वच्छ आकार देतो. गर्दीच्या बागेतील peony मॉडेलला शंभर स्पर्धात्मक विषय देतो आणि तो कोणावर लक्ष केंद्रित करेल हे तुम्ही अंदाज करू शकत नाही.

स्केच इनपुट मध्यात आहे. तुम्हाला हव्या असलेल्या रचनेचे सैल पेन स्केच, अगदी कच्चे असले तरी, मॉडेलला तुमच्या निवडलेल्या शैलीत कपडे घालण्यासाठी एक मजबूत सांगाडा देतो — "हे स्केच बारीक-रेषा ब्लॅकवर्क म्हणून रेंडर करा." पिढी तुमच्या डोक्यातील चित्राशी जुळणारी मिळवण्याचा हा अनेकदा सर्वात जलद मार्ग आहे, कारण तुम्ही आधीच रचना पूर्व-सोडवलेली आहे. हे व्यापक कार्यप्रवाहात पाहण्यासाठी, DIY डिझाइन कार्यप्रवाह वरील आमची मार्गदर्शिका संपूर्ण डिझाइन लूपमध्ये स्केच-ते-AI कसे बसते ते चालते.

वातावरण न गमावता निर्मित डिझाइनवर पुनरावृत्ती कसे करावे?

प्रति पुनरावृत्ती एक चल बदला आणि जेव्हा प्रणाली समर्थन करते तेव्हा बीज लॉक करा. समान बीज अधिक एकच प्रॉम्प्ट बदल नक्की काय प्रत्येक शब्द करतो ते वेगळे करतो. मास बदल तुमची परिणामांवरून शिकण्याची क्षमता नष्ट करतात.

पुनरावृत्ती हे जिथे बहुतेक लोक डिझाइनवरील पकड गमावतात. दर वेळी परिणाम आवडत नाही तेव्हा संपूर्ण प्रॉम्प्ट पुन्हा लिहिण्याचा मोह आहे, ज्याचा अर्थ प्रत्येक नवी पिढी नव्याने सुरू होते आणि तुम्ही सांगू शकत नाही की काय तुमच्या संपादनामुळे बदलले विरुद्ध यादृच्छिक बीजामुळे. शिस्त हे सोडवते. तुम्हाला ढोबळमानाने आवडणारी एक पिढी शोधा, तिचे बीज लिहून ठेवा (प्रत्येक गंभीर साधन ते उघड करते), आणि त्या बिंदूपासून, प्रति पुनरावृत्ती नक्की एकच गोष्ट बदला.

आम्ही शिफारस करतो तो क्रम पुराणमतवादी आहे. आधी, रचना लॉक करा: समान बीज, समान प्रॉम्प्ट, मांडणी तुम्हाला हवी आहे हे पुष्टी करण्यासाठी काही भिन्नता तयार करा. दुसरे, शैली समायोजित करा: शैली शब्द बदला, इतर सर्व स्थिर ठेवा, समान कल्पना ब्लॅकवर्क विरुद्ध नव-पारंपरिक म्हणून कशी वाचते ते पाहा. तिसरे, तपशील परिष्कृत करा: रेषाकामाचे वजन, घनता, नकारात्मक जागा, पॅलेट. प्रत्येक पायरी मागीलवर तयार होते आणि तुम्ही आवडत असलेले भाग ठेवता.

जेव्हा परिणाम तुम्हाला हव्या असलेल्या वातावरणापासून दूर जातो, तेव्हा सुधारणा जवळजवळ नेहमी शेवटच्या बीजकडे परत जाणे आणि कमी बदलणे असते. "एक चंद्र जोडा," "चंद्रासह पुन्हा करा, नाट्यमय पार्श्वभूमी, अधिक सावली, आणि बॅनर" नाही. दुसरी शिस्त म्हणजे जाताना तुमच्या आवडत्या पिढ्या ठेवणे — कधीही हटवू नका, नेहमी संग्रहित करा. सर्वात महागडी प्रॉम्प्टिंग चूक म्हणजे काहीतरी परिपूर्ण तयार करणे, बीज न जतन करणे, आणि ते कधीही पुनरुत्पादित न करणे. कल्पनेपासून शाईपर्यंत हे कसे बसते या मोठ्या चित्रासाठी, संकल्पना-ते-टॅटू भाषांतर पाहा.

कोणत्या प्रॉम्प्टिंग चुका वापरण्यायोग्य नसलेले टॅटू आउटपुट तयार करतात?

पहिली पिढी तपासणे, प्रॉम्प्टमध्ये जास्त भरणे, अस्पष्ट विषय संज्ञा, गहाळ शैली शब्द, आणि एकाच वेळी पाच गोष्टी बदलणे. यापैकी प्रत्येक एकतर मॉडेलच्या तुम्हाला समजण्याच्या क्षमतेला किंवा परत येणाऱ्यातून शिकण्याच्या तुमच्या क्षमतेला पराभूत करतो.

सर्वात सामान्य चूक म्हणजे पहिली पिढी निर्णय म्हणून वापरणे. पहिला परिणाम एक प्रारंभिक बिंदू आहे, कल्पनेवरील सार्वमत नाही. डिफ्यूजन मॉडेल स्टोकास्टिक आहेत — समान प्रॉम्प्ट, नवे बीज, भिन्न प्रतिमा. कोणती दिशा काम करत आहे हे ठरवण्यापूर्वी किमान चार ते आठ भिन्नता तयार करा, आणि एकाच प्रयत्नानंतर प्रॉम्प्ट कधीही सोडून देऊ नका.

दुसरी चूक म्हणजे जास्त भरणे. वीस व्हिज्युअल गुणवत्ता, तीन शैली, दोन रचना, आणि एक वातावरण नाव देणारा प्रॉम्प्ट मॉडेलला इतके स्पर्धात्मक संकेत देतो की त्याला बहुतेक सोडावे लागते. परिणाम म्हणजे तुमच्या कोणत्याही बंधनास संतुष्ट न करणारी पिढी आहे. प्रॉम्प्ट खरोखर महत्त्वाच्या तीन गोष्टींपर्यंत मागे घ्या — विषय, शैली, एक किंवा दोन तपशील — आणि मॉडेलला उर्वरित हाताळू द्या. शब्दशः म्हणजे विशिष्ट नाही.

चुकांचा तिसरा गट विषय आणि शैलीच्या अस्पष्टतेबद्दल आहे. "छान टॅटू कल्पना" मॉडेलला आधार देण्यासाठी काहीही देत नाही; "ऊर्ध्वगामी पोहणारा कोई, नव-पारंपरिक, ठळक बाह्यरेखा" सर्व काही देतो. गहाळ शैली शब्द विशेषतः महाग आहेत कारण मॉडेल त्याचे प्रशिक्षण सरासरी कसे दिसते त्याकडे डीफॉल्ट करेल — सहसा एक सामान्य अर्ध-वास्तविक चित्र जे टॅटूसारखे काहीही दिसत नाही. शेवटी, पुनरावृत्ती चूक: पिढींमधील पाच चल बदलणे म्हणजे तुम्ही कोणत्याही सुधारणा (किंवा घट) कोणत्या विशिष्ट संपादनाशी जोडू शकत नाही, ज्यामुळे संपूर्ण व्यायाम डिझाइन प्रक्रियेऐवजी स्लॉट मशीनसारखा वाटतो. प्रॉम्प्टिंग यशावर परिणाम करणाऱ्या साधन निर्णयांवर अधिक जाणण्यासाठी, जनरेटरमध्ये काय पाहावे यावरील आमचे विभाजन त्याचे कव्हर करते.

प्रॉम्प्ट नमुना × इनपुट प्रकार × अपेक्षित आउटपुट गुणवत्ता

प्रॉम्प्ट — मजकूर सूचना (आणि कोणत्याही कंडिशनिंग प्रतिमा) जी जनरेटिव्ह मॉडेलला काय तयार करायचे ते सांगते. टॅटू जनरेटरसाठी, चांगला प्रॉम्प्ट एक संरचित संक्षिप्त आहे — विषय, शैली, मुख्य तपशील — शोध क्वेरी किंवा इच्छा सूची नाही.