Neo-Traditional

जुन्या-शैलीच्या टॅटूचा आधुनिक विकास, अधिक समृद्ध रंग, खोली आणि अधिक चित्रात्मक तपशिलासह

American Traditional च्या पायावर उभी राहत, Neo-Traditional त्याच्या जाड बाह्यरेषा कायम ठेवते आणि त्याचवेळी रंगसंगती, छटेची खोली व चित्रात्मक तपशिलाची पातळी विस्तृत करते. चित्रकारीसारखे परिणाम हवे असलेल्या कलाकारांनी, परंतु मजबूत रेषाकामाचा टिकाऊपणा न सोडता, १९८० व १९९० च्या दशकांपासून पुढे ती प्रसिद्ध झाली. आपल्या जुन्या-शैलीतील पूर्वजाच्या तुलनेत Neo-Traditional विस्तृत रंगपट्टा, गुळगुळीत छटांतर, स्तरित परिमाण आणि फिलिग्री, रत्ने व पुष्प-चौकट यांसारखी सजावटीची नक्षी वापरते. प्राणी, चेहरे, वनस्पतीविषयक रचना आणि शैलीबद्ध आकृत्या ही नेहमीची विषयवस्तू असून सपाट पारंपरिक फ्लॅशपेक्षा अधिक नैसर्गिक घनतेने ती रेखाटली जाते. ही शैली बहुधा वेगवेगळ्या रेषाजाडीचे एकत्रीकरण करते, मुख्य आकृत्यांसाठी जाड बाह्यरेषा आणि अंतर्गत तपशिलासाठी बारीक रेषा वापरते, ज्यामुळे कलाकृतीला अग्रभाग व पार्श्वभाग यांची जाणीव मिळते. ती American Traditional आणि Realism यांच्या दरम्यान बसते. तिची मजबूत बाह्यरेषेची रचना असल्यामुळे ती बऱ्यापैकी चांगली टिकते. नवशिक्यासाठी ती आकर्षक रंग आणि टिकाऊ स्पष्टता यांचा समतोल देते. ती सजावटीच्या समृद्धीला पारंपरिक कामाला टिकाऊ बनवणाऱ्या वाचनीयतेशी जोडते आणि बारीक शैलींच्या नाजूकपणाशिवाय अलंकृत, रंगीत प्रतिमा हवी असलेल्यांसाठी एक लोकप्रिय निवड आहे. म्हणूनच जे आकर्षक रंग व दीर्घकालीन स्पष्टता दोन्ही शोधतात त्यांच्यासाठी ती विशेष अनुकूल ठरते.

संबंधित संज्ञा

• American Traditional
• Illustrative
• New School
• Color Packing