Złuszczanie nowego tatuażu: co robić — wizard.tattoo

Większość nowych tatuaży wygląda gorzej, zanim zacznie wyglądać gotowo. Złuszczanie, lekkie strupy, swędzenie, którego nie możesz podrapać — to zazwyczaj normalny przebieg. Zadaniem w połowie gojenia jest odróżnienie rutynowych dziwności od garści objawów, które naprawdę wymagają uwagi.

Które objawy w trakcie gojenia są normalne, a które niepokojące?

Lekkie łuszczenie, przyblakły kolor, łagodne swędzenie i małe płaskie strupy to normalne objawy w trakcie gojenia. Rozprzestrzeniające się zaczerwienienie, ciepła skóra, gęsta żółta lub zielona wydzielina, narastający po trzecim dniu obrzęk, gorączka lub czerwone smugi biegnące od tatuażu wymagają konsultacji z lekarzem, a nie forum internetowego.

Gojenie odbywa się w nakładających się fazach, a nie w schludnych krokach. Pierwsze kilka dni to faza zapalna: tatuaż jest ciepły, tkliwy i lekko opuchnięty, bo organizm traktuje świeżą traumę dokładnie tak samo, jak każdą inną płytką ranę. Pewne przezroczyste lub lekko mętne sączenie osocza w pierwszych 24 do 48 godzin jest oczekiwane — to płyn, z którego powstają strupy, a cienka jego warstwa jest normalna.

Mniej więcej od trzeciego do czternastego dnia powierzchnia zaczyna się złuszczać. Skóra przebita podczas nakładania pigmentu się złuszcza, a to, co odpada, wygląda niepokojąco jak tatuaż, bo nikłe ilości pigmentu uwięzionego w zewnętrznej martwej warstwie odchodzą razem z nią. Tatuaż pod spodem nadal tam jest. Często wygląda mętnie, mlecznie lub przyblakle w tym oknie — nazywane czasem "fazą matową" etapów gojenia tatuażu — i stopniowo się wyostrza, gdy nowy naskórek dojrzewa przez kolejne kilka tygodni.

Niepokojące objawy różnią się rodzajem, a nie stopniem. Zaczerwienienie, które się rozszerza zamiast blaknąć, ciepło narastające po trzecim dniu, obrzęk pogarszający się zamiast się zmniejszać, gęsta kolorowa wydzielina, nieprzyjemny zapach, gorączka, dreszcze lub czerwone linie biegnące od tatuażu w kierunku serca to oznaki infekcji. Polskie towarzystwa dermatologiczne i europejskie organy zdrowia publicznego, w tym Amerykańska Akademia Dermatologii, opisują te symptomy jako powody do szukania opieki medycznej, a nie czekania i obserwowania. Tatuaż, który boli bardziej piątego dnia niż drugiego, mówi ci coś. Podobnie ten, który nie daje ci spać w nocy, pulsując bólem zamiast łagodnym dyskomfortem.

Jak bezpiecznie pielęgnować złuszczanie i strupy?

Zostaw to w spokoju. Myj delikatnie mydłem bez zapachu i letnią wodą, osusz klepiąc, i nakładaj cienki bezzapachowy krem nawilżający dwa do trzech razy dziennie. Nie drap, nie łup, nie głasz, nie mocz, nie szoruj, nie gol. Drapanie wyciąga tusz razem ze strupem i pozostawia plamy wymagające poprawki.

Zasada o najwyższej wartości podczas pielęgnacji w trakcie gojenia to powściągliwość. Skóra, która się złuszcza, chce złuszczać się we własnym tempie, a każdy płatek, który przedwcześnie oderwiesz, to mały kawałek tatuażu odchodzący razem z nim. Drapanie to najczęstszy powód, dla którego ukończony tatuaż wygląda niejednorodnie sześć tygodni później — a lekarstwo to prawie zawsze wizyta poprawkowa, której można było uniknąć, siedząc z rękami spokojnie.

Utrzymuj rutynę mycia nudną. Letnia bieżąca woda, niewielka ilość łagodnego mydła bez zapachu, tylko opuszki palców — bez myjek, szmateczek do mycia, bez ruchów szorowania. Płucz do momentu, aż mydło całkowicie zniknie, a potem osuszyj klepiąc czystym ręcznikiem papierowym lub pozwól wyschnąć na powietrzu. Krem nawilżający nakładaj w cienkiej warstwie: tyle, żeby skóra była elastyczna, ale nie na tyle, żeby siedziała mokra na powierzchni, co zmiękcza strupy i skłania je do wczesnego odchodzenia. Podstawowy protokół jest opisany w protokole pielęgnacji tatuażu, który poleca większość artystów.

Unikaj wszystkiego, co przedłuża lub pogarsza gojenie rany. Moczenie — kąpiele, baseny, jacuzzi, morze — daje bakteriom długie okno kontaktu z przebytą skórą. Bezpośrednie słońce wybieli gojący się tusz i oparzy cienki nowy naskórek. Obcisła odzież, tarcie na siłowni, pot pozostający pod tkaniną i zwierzęta śpiące na danym obszarze — wszystko to wprowadza mechaniczne podrażnienie lub skażenie. Nudna wersja gojenia to ta, która daje najostrzejszy gotowy tatuaż.

Jak odróżnić swędzenie od infekcji?

Swędzenie gojące jest płytkie, krótkie, pojawia się i znika i ustępuje po schłodzeniu lub nawilżeniu. Swędzenie infekcyjne łączy się z innymi objawami: rozprzestrzeniającym się zaczerwienieniem, ciepłem, obrzękiem, nasilającym się bólem lub wydzieliną nie cienką i przezroczystą. Samo swędzenie jest w porządku; swędzenie plus drugi objaw eskaluje.

Swędzenie nasila się w fazie złuszczania, bo układ nerwowy odczytuje tworzenie nowej tkanki jako coś do podrapania. Odczucie jest realne i czasem doprowadzające do szaleństwa, ale to zjawisko powierzchniowe: siedzi na górze skóry, zmienia lokalizację i reaguje na zimne okłady lub świeżą cienką warstwę bezzapachowego kremu nawilżającego. Czysta dłoń przyciśnięta delikatnie do tatuażu przez trzydzieści sekund zazwyczaj go uspokaja bez przerywania skóry. Klepanie to ludowy środek, który głównie po prostu boli; zamiast tego schłódź i nawilż.

Infekcja to wzorzec, a nie pojedyncze odczucie. Literatura kliniczna, w tym ogólne wytyczne dotyczące pielęgnacji ran opublikowane przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne oraz instytucje zdrowia publicznego, traktuje infekcję jako konstelację: ból nasilający się poza oczekiwany harmonogram, ciepło narastające, zaczerwienienie rozszerzające się poza granice tatuażu, powiększający się obrzęk, gęstniejąca lub zmieniająca kolor wydzielina, zapach i objawy ogólnoustrojowe jak gorączka lub zmęczenie. Dwa z nich razem są powodem do konsultacji lekarskiej.

Reakcje alergiczne wyglądają znowu inaczej. Mają tendencję do intensywnego swędzenia, często są uniesione, czasem ograniczone do jednego koloru pigmentu (czerwony jest historycznym winowajcą) i mogą pojawić się tygodnie lub miesiące po tym, jak tatuaż jest technicznie wygojony. Uporczywe swędzenie w jednym paśmie kolorystycznym na długo po zagojeniu to rozmowa z dermatologiem, a nie sprawa pielęgnacji pozabiegowej.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza z gojącym się tatuażem?

Idź natychmiast przy gorączce, dreszach, czerwonych smugach od tatuażu, szybko rozprzestrzeniającym się zaczerwienieniu, silnym lub nasilającym się bólu lub gęstej kolorowej wydzielinie. Idź w ciągu dnia przy obrzęku narastającym po trzecim dniu, niskiej gorączce, wysypce poza obrysem lub objawach nieulegających poprawie do końca pierwszego tygodnia.

Infekcje skóry po tatuażach są rzadkie, ale nie wyjątkowe, a koszt wykrycia wczesnego to kurs doustnych antybiotyków, podczas gdy koszt wykrycia późnego może być hospitalizacją. Ta asymetria to cały argument za niskim progiem do zadzwonienia. Oddział ratunkowy, lekarz pierwszego kontaktu lub dermatolog to wszystko rozsądne pierwsze miejsca; artysta, który wykonał tatuaż, to dobry zasób informacyjny, ale nie jest pracownikiem medycznym i nie może przepisywać leków.

Realistyczny harmonogram jest tu ważny. Powierzchnia tatuażu zazwyczaj wygląda na zamkniętą w ciągu dwóch do trzech tygodni, ale głębsze warstwy nadal przebudowują się przez cztery do sześciu tygodni lub dłużej — omówione szczegółowiej w naszym zestawieniu jak długo goi się tatuaż. Łagodna suchość, łuszczenie, które pojawia się i znika, i okazjonalne swędzenie w tym oknie są normalne. To, co nie jest normalne, to tatuaż pogarszający się, a nie poprawiający, po pierwszym tygodniu. Trajektoria to najbardziej użyteczny pojedynczy punkt danych: tatuaż, który z każdym dniem nieco się poprawia, goi się; taki, który pogarsza się z dnia na dzień, prosi o pomoc.

Zabierz zdjęcia-kronikę telefonu na wizytę, jeśli możesz. Lekarz decydujący, czy zaczerwienienie się rozprzestrzenia, ogromnie zyskuje na widoku tego samego tatuażu w trzecim i siódmym dniu zestawionych obok siebie. Fotografuj w podobnym świetle, z tej samej odległości, bez filtrów.

Triage objawów: normalne vs. obserwować vs. lekarz natychmiast

strupy tatuażu — Cienkie, ciemne, płaskie skorupki tworzące się nad gojącym się tatuażem w miarę jak osocze wysycha na powierzchni. Lekkie strupy są normalne mniej więcej między trzecim a dziesiątym dniem; grube uniesione strupy, zwłaszcza z wydzieliną, nie są.