واژهنامه
فضای منفی
طرحهایی که از پوست برهنه و بیجوهر بهعنوان بخشی فعال از تصویر استفاده میکنند، نه تنها از جوهر.
در رویکرد فضای منفی، پوست برهنه و بیجوهر به بخشی فعال از تصویر بدل میشود، چنانکه طرح از کنتراست میان نواحی جوهرخورده و بیجوهر پدید میآید، نه تنها از خط و پُرشدگی. به جای کشیدن مستقیم یک موضوع، هنرمند اغلب ناحیه پیرامون را جوهر میزند و میگذارد خودِ پوست شکل، هایلایت یا پیکره را بسازد. این تکنیک بیش از همه با Blackwork پیوند دارد، جایی که سطوح جسور مشکی پُر باعث میشوند پوست برهنه بهوضوح بهعنوان بخشی از ترکیببندی خوانده شود. مشخصههای بصری شامل کنتراست قوی، شبحهای هوشمندانه و اشکالی است که گویی از دل تاریکی تراشیده شدهاند. کاربردهای رایج شامل طرحهای هندسی، نقشهای تزئینی و تصاویر گرافیکی جسوری است که در آنها بازی حضور و غیاب جلوه را میآفریند. فضای منفی درون و در کنار سبکهای Blackwork، هندسی و تزئینی مینشیند، نه بهعنوان دستهای موضوعی جداگانه، زیرا بیش از یک ظاهر ثابت، یک راهبرد ترکیببندی است. برای مبتدی مهم است بفهمد که پوست برهنه باید تمیز و خوشتعریف بماند تا توهم کار کند، پس اجرای دقیق و برنامهریزی ضروریاند و جلوه به تأمین کنتراست کافی توسط تُن پوست وابسته است.