Woordenlijst
Gradiëntschaduw
Toon vloeiend van donker naar licht mengen om naadloze overgangen in een tatoeage te scheppen
Gradiëntschaduw is een tatoeagetechniek die vloeiende, naadloze overgangen van donkere naar lichte tinten schept, en een doorlopende menging voortbrengt zonder zichtbare grenzen tussen de waarden. De kunstenaar bereikt dit door zwarte inkt te verdunnen tot een reeks grijze wassingen, of door kleur in wisselende dichtheden te lagen, en werkt vervolgens elke toon in de huid zodat deze geleidelijk in de volgende versmelt. Magnum-naaldgroeperingen worden vaak gebruikt omdat hun spreiding zachte, gelijkmatige dekking toelaat, en de kunstenaar beheert de overgang door druk, snelheid, inktverdunning en overlappende halen. Het visuele resultaat is de gepolijste, dimensionale uitstraling die centraal staat in zwart-grijsrealisme, portretkunst en elk ontwerp dat steunt op het subtiele spel van licht en schaduw. Kunstenaars brengen gradiëntschaduw aan na het lijnwerk, bouwen doorgaans op van de lichtste waarden naar de donkerste en vervezelen de randen om de overgangen zacht te houden. Voor een klant voelt deze schaduw als een warm, diffuus gevoel dat velen gemakkelijker verdragen dan lijnen zetten, hoewel grote gradiëntzones die herhaaldelijk worden bewerkt gevoelig kunnen worden. De genezing vergt zorg, aangezien de huid vele keren wordt gepasseerd, en grijze wassingen zetten zich van nature iets lichter zodra ze genezen zijn. Vakkundige gradiëntschaduw is wat vlak ogende tatoeages onderscheidt van die met overtuigende diepte en een gevoel van driedimensionale vorm.