Woordenlijst
Whip-schaduw
Een schaduwtechniek met afzwiepende streken van de huid om zachte, vervagende overgangen te scheppen
Whip-schaduw is een tatoeageschaduwtechniek waarbij de kunstenaar de naald in snelle, vegende bewegingen van de huid afzwiept om inkt af te zetten die geleidelijk dunner wordt naar het einde van elke streek, en zo een zachte, vervagende overgang voortbrengt. De beweging lijkt op een zwepende of slingerende actie: de naald gaat aan het begin van de streek stevig de huid in en wordt al bewegend opgeheven, zodat het pigment dicht is aan het begin en uitwaaiert tot niets aan de staart. Kunstenaars gebruiken doorgaans een magnum- of ronde shadergroepering en brengen vele overlappende zwiepen aan om toon op te bouwen, en sturen de overgang door snelheid, hoek en druk aan te passen. Het visuele resultaat is een korrelige, organische overgang van donker naar licht die goed past bij achtergronden, gebladerte, rook en traditioneel zwart-grijswerk. Whip-schaduw wordt gewaardeerd om zijn losse, getextureerde uitstraling die verschilt van de glasachtige gladheid van gepakte schaduw. Voor een klant is de techniek doorgaans minder intens dan volle vullingen omdat de naald minder aaneengesloten tijd op één plek doorbrengt, en de lichtere verzadiging kan snel genezen. Na verloop van tijd kunnen zacht whip-geschaduwde gebieden iets lichter worden, iets waar kunstenaars vaak op anticiperen door de toon iets zwaarder op te bouwen dan het beoogde eindresultaat.