Słownik
Przestrzeń negatywna
Projekty wykorzystujące niezatuszowaną, nagą skórę jako aktywną część obrazu, nie sam tusz
W podejściu opartym na przestrzeni negatywnej niezatuszowana, naga skóra staje się aktywną częścią obrazu, tak że projekt wyłania się z kontrastu między obszarami zatuszowanymi i niezatuszowanymi, a nie wyłącznie z linii i wypełnienia. Zamiast rysować temat wprost, artysta często tatuuje otaczający obszar, pozwalając samej skórze utworzyć kształt, refleks lub postać. Technika ta jest najsilniej kojarzona z blackworkiem, gdzie wyraziste pola litej czerni sprawiają, że naga skóra czyta się wyraźnie jako część kompozycji. Do znaków rozpoznawczych należą mocny kontrast, sprytne sylwetki oraz kształty zdające się wyciosane z ciemności. Typowe zastosowania obejmują projekty geometryczne, wzory ornamentalne oraz wyraziste obrazy graficzne, w których gra obecności i nieobecności tworzy efekt. Przestrzeń negatywna mieści się w obrębie blackworku, geometrii i ornamentyki oraz z nimi sąsiaduje, a nie stanowi osobnej kategorii tematycznej, gdyż jest raczej strategią kompozycyjną niż ustalonym wyglądem. Dla początkującego ważne jest, że naga skóra musi pozostać czysta i dobrze zdefiniowana, by iluzja działała, więc precyzyjne wykonanie i planowanie są niezbędne, a efekt zależy od tego, czy odcień skóry zapewnia wystarczający kontrast z tuszem. Podejście odpowiada osobom lubiącym pomysłowe projekty grające z percepcją.
Zobacz galerię stylu Przestrzeń negatywna →