Słownik
Strupienie
Strup tworzący się nad gojącym się tatuażem, gdy skóra się regeneruje.
Strupienie to tworzenie się ochronnej skorupy nad gojącym się tatuażem, gdy skóra zasklepia i naprawia ranę powstałą od igły. Lekkie strupienie jest normalną częścią regeneracji i zwykle pojawia się w pierwszym tygodniu, sięgając od cienkich łuszczących się warstw po nieco grubsze płaty nad mocniej opracowanymi obszarami. Skorupa powstaje z zaschniętego osocza, krwi i nadmiaru tuszu i osłania rozwijającą się pod spodem nową skórę, gdy tatuaż się stabilizuje. W miarę postępu gojenia strupy naturalnie luzują się i same odpadają, często wraz z łuszczeniem i swędzeniem typowym dla środkowego etapu gojenia. Najważniejszą zasadą jest, by nie dłubać, nie drapać ani nie zrywać strupów na siłę, ponieważ ich przedwczesne ściąganie może wyciągnąć tusz, tworzyć plamiste lub wyblakłe miejsca, a nawet powodować blizny zniekształcające projekt. Utrzymywanie obszaru lekko nawilżonym i czystym pomaga strupom pozostać miękkimi, tak by schodziły czysto, zamiast pękać. Cienkie, równe strupienie jest na ogół spodziewane, podczas gdy gruba, wyniesiona, sącząca się lub bardzo bolesna skorupa, zwłaszcza z rozprzestrzeniającym się zaczerwienieniem lub ciepłem, może sugerować podrażnienie lub zakażenie i warto pokazać ją specjaliście. Cierpliwość w fazie strupienia mocno wpływa na to, jak ostry i równy wygląda gotowy tatuaż.