Słownik
Whip Shading
Technika cieniowania pociągnięciami odrywanymi od skóry, dająca miękkie, zanikające gradienty
Whip shading to technika cieniowania tatuażu, w której artysta odrywa igłę od skóry szybkimi, zamaszystymi ruchami, by nałożyć tusz stopniowo cieniejący ku końcowi każdego pociągnięcia, uzyskując miękki, zanikający gradient. Ruch przypomina smagnięcie bicza lub wahadło: igła wchodzi w skórę zdecydowanie na początku pociągnięcia i jest unoszona w miarę przesuwania, więc pigment jest gęsty na starcie i rozmywa się do zera na ogonku. Artyści zwykle używają zgrupowania magnum lub round shader i nakładają wiele nakładających się pociągnięć, by zbudować ton, kontrolując gradient zmianą prędkości, kąta i nacisku. Wizualnym rezultatem jest ziarniste, organiczne przejście od ciemnego do jasnego, dobrze nadające się do teł, listowia, dymu oraz tradycyjnej pracy w czerni i szarości. Whip shading ceniony jest za swobodny, fakturowy wygląd, odmienny od szklistej gładkości zapakowanego cieniowania. Dla klienta technika jest na ogół mniej intensywna niż lite wypełnienia, gdyż igła spędza mniej ciągłego czasu w jednym miejscu, a lżejsze nasycenie może goić się szybko. Z czasem miękko cieniowane obszary mogą nieco zjaśnieć, co artyści często przewidują, budując ton odrobinę mocniej niż zamierzony efekt końcowy.