อภิธานศัพท์
การเกิดสะเก็ด
เปลือกแข็งที่ก่อตัวเหนือรอยสักที่กำลังหายขณะที่ผิวหนังซ่อมแซมตัวเอง
การเกิดสะเก็ดคือการก่อตัวของเปลือกป้องกันเหนือรอยสักที่กำลังหายขณะที่ผิวหนังปิดและซ่อมแซมแผลที่เกิดจากเข็ม สะเก็ดเบาเป็นส่วนปกติของการฟื้นตัวและมักปรากฏในสัปดาห์แรก ตั้งแต่ชั้นบางที่ลอกไปจนถึงหย่อมที่หนาขึ้นเล็กน้อยเหนือบริเวณที่ถูกลงมือหนักกว่า เปลือกก่อตัวจากพลาสมาที่แห้ง เลือด และหมึกส่วนเกิน และปกป้องผิวใหม่ที่กำลังพัฒนาอยู่ข้างใต้ขณะที่รอยสักเข้าที่ เมื่อการหายดำเนินไป สะเก็ดเหล่านี้คลายตัวและหลุดออกเองตามธรรมชาติ มักพร้อมกับการลอกและอาการคันที่เป็นลักษณะของระยะการหายช่วงกลาง กฎสำคัญที่สุดคือไม่แกะ เกา หรือเอาสะเก็ดออกด้วยแรง เพราะการดึงออกเร็วอาจยกหมึกออก สร้างจุดด่างหรือซีดจาง และแม้กระทั่งทำให้เกิดแผลเป็นที่บิดเบือนงานออกแบบ การรักษาบริเวณนั้นให้ชุ่มชื้นเบา ๆ และสะอาดช่วยให้สะเก็ดยังคงนุ่มเพื่อให้หลุดอย่างสะอาดมากกว่าแตกร้าว สะเก็ดที่บางและสม่ำเสมอมักเป็นสิ่งที่คาดได้ ขณะที่เปลือกที่หนา นูน ซึมของเหลว หรือเจ็บมาก โดยเฉพาะกับรอยแดงที่แผ่กระจายหรือความร้อน อาจบ่งชี้การระคายเคืองหรือการติดเชื้อและควรแสดงให้ผู้เชี่ยวชาญดู ความอดทนผ่านระยะการเกิดสะเก็ดส่งผลอย่างมากต่อความคมชัดและความสม่ำเสมอของรอยสักที่เสร็จ